BABYRADIO

Μπροστά στους κολικούς αισθάνεστε ανήμποροι. Το μωρό σας κλαίει, υποφέρει και δεν ξέρετε τι να κάνετε για να το ανακουφίσετε. Βασικά, ηρεμήστε, οι κολικοί δεν απειλούν την υγεία του.

Το μωρό κλαίει απαρηγόρητα, το προσωπάκι του συσπάται σ’ ένα μορφασμό πόνου και τα ποδαράκια του διπλώνουν προς το στήθος. Η μαμά σας κάνει αμέσως τη διάγνωση: «Το παιδί έχει κολικούς». Πιθανότατα έχει δίκιο, καθώς πρόκειται για ένα πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουν πάρα πολλά παιδάκια κατά τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους. Ωστόσο, αν και είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο, τα χαρακτηριστικά του είναι αόριστα και ασαφή. Μπορεί να παρουσιαστούν όλες τις ώρες της ημέρας, κυρίως όμως τις απογευματινές και βραδινές, και διαρκούν περίπου 3-4 ώρες.

Τι τους προκαλεί;

Για να πούμε την αλήθεια, δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα η αιτία που προκαλεί τους κολικούς. Παρόλο που συχνά ονομάζονται και «αεριούχοι κολικοί», αυτό δεν σημαίνει ότι οφείλονται στην παρουσία πολλών αερίων στα έντερα. Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες οι οποίοι επιδρούν στην εκδήλωσή τους. Για παράδειγμα, σπουδαίο ρόλο παίζει το γεγονός ότι ο οργανισμός του νεογέννητου μωρού βρίσκεται ακόμα σε φάση προσαρμογής, γι’ αυτό και τα συστήματα που ρυθμίζουν τη λειτουργία των εντέρων δεν έχουν αναπτυχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό. Επομένως, οι κολικοί του μωρού είναι ένα φαινόμενο που μπορούμε να χαρακτηρίσουμε «φυσιολογικό». Και είναι αλήθεια ότι παρουσιάζεται στην πλειοψηφία των μωρών με τρόπο λιγότερο ή περισσότερο οξύ. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των κολικών είναι η περιοδικότητά τους. «Προτιμούν» τις βραδινές ώρες και συχνά η κρίση έρχεται με ακρίβεια σε μια ώρα κάθε μέρα και έχει συγκεκριμένη (μικρή ή μεγάλη) διάρκεια. Είναι εκείνη ακριβώς η ώρα που νιώθετε να σας κυριεύει πανικός στην ιδέα και μόνο ότι το μωρό σας πονάει κι εσείς δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για να το βοηθήσετε.

Πώς να το ανακουφίσω;

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει πραγματικά αποτελεσματική μέθοδος για την ανακούφιση από τους κολικούς, το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να δοκιμάσετε διάφορους τρόπους που θα μειώσουν την ένταση και θα βοηθήσουν το μωρό να χαλαρώσει:

- Νανουρίστε το κρατώντας το αγκαλιά με το χέρι σας στην κοιλιά του, ώστε να του μεταδώσετε θερμότητα.

- Κρατήστε τα ποδαράκια του λίγο λυγισμένα προς την κοιλιά, ώστε να βγουν τα αέρια και να ανακουφιστεί.

- Κάντε μασάζ στην κοιλιά του, με απαλές αργές και κυκλικές κινήσεις, από τα αριστερά προς τα δεξιά και από κάτω προς τα πάνω και ύστερα αντίστροφα.

- Ένα ζεστό μπάνιο το βράδυ είναι ό,τι πρέπει για να μπορέσει το μωρό να χαλαρώσει ώστε να περάσει τη νύχτα του πιο ήσυχα.

- Ξαπλώστε και ακουμπήστε το μωρό μπρούμυτα επάνω στο στήθος σας. Οι χτύποι της καρδιάς σας θα το καθησυχάσουν και θα το βοηθήσουν να χαλαρώσει.

- Μην το αφήνετε να κλαίει μόνο του στην κούνια του. Προσπαθήστε να το παρηγορήσετε κρατώντας το αγκαλιά ή κάνοντάς το βόλτες μέσα στο σπίτι.

- Αν βλέπετε ότι έχετε φτάσει στα όριά σας με το κλάμα του, δώστε το στο σύντροφό σας μέχρι να ηρεμήσετε.

Προσοχή στο τάισμα

Αυτό που πρέπει να προσέχετε κάθε φορά που ταΐζετε το μωρό σας είναι να «καταπίνει» όσο το δυνατόν λιγότερο αέρα.

- Αν θηλάζετε, πρέπει να φροντίσετε ώστε το μωρό να θηλάζει τη θηλαία άλω (τη σκούρα περιοχή γύρω από τη θηλή) και όχι μόνο τη θηλή. Διαφορετικά, θα καταπίνει μεγαλύτερη ποσότητα αέρα από τα πλάγια των χειλιών του.

- Αν χρησιμοποιείτε μπιμπερό, πρέπει να τσεκάρετε κάθε φορά ότι οι τρύπες της θηλής του μπιμπερό είναι ανοιχτές και ότι το γάλα φτάνει στο μωρό με τρόπο ομοιόμορφο και συνεχή. Επιπλέον, κρατήστε στο μπιμπερό σε σχεδόν όρθια θέση, έτσι ώστε να καλύπτεται όλο το άνοιγμα της θήκης του μπιμπερό με γάλα και το μωρό να μην μπορεί να ρουφήξει μαζί και αέρα.

- Αν είναι λαίμαργο, να διακόπτετε πιο συχνά τη σίτιση για να δώσετε την ευκαιρία στο βρέφος να ρευτεί.

- Μην ανοίγετε μεγαλύτερη απ’ όσο είναι απαραίτητο τρύπα στη θηλή του μπιμπερό.

- Αποφεύγετε να δίνετε τον αφρό του γάλακτος που απέμεινε στο μπιμπερό.

«Ύποπτο» το γάλα;

Σε ποσοστό περίπου 10% οι κολικοί οφείλονται σε αλλεργία στο γάλα της αγελάδας. Στην περίπτωση αυτή, υπάρχει συνήθως ιστορικό αλλεργίας (ατοπικής δερματίτιδας, αλλεργικού άσθματος, αλλεργικής ρινίτιδας, τροφικής αλλεργίας κ.ά.) τουλάχιστον σε ένα μέλος της οικογένειας (γονείς ή αδέρφια). Επιπλέον, τα χαρακτηριστικά των κολικών και οι ώρες που εκδηλώνονται διαφέρουν: Διαρκούν περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως (> 4 ώρες), εκδηλώνονται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και όχι μόνο κατά τις απογευματινές ώρες και δεν υποχωρούν εύκολα. Εάν ισχύει αυτό, το μωρό, εκτός από τους κολικούς, παρουσιάζει συνήθως και άλλα συμπτώματα, όπως γουλίτσες, έκζεμα στα μάγουλα, ξηροδερμία, υδαρείς κενώσεις κ.ά. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση ειδικού υποαλλεργικού γάλακτος, το οποίο έχει υποστεί επεξεργασία διαμελισμού της πρωτεΐνης σε μικρότερου μοριακού βάρους κομμάτια (πεπτίδια), τα οποία δεν προκαλούν αλλεργία. Αυτό το γάλα δίνεται για δύο εβδομάδες, για να αξιολογηθεί η ανταπόκριση του μωρού στην τροποποίηση της δίαιτάς του. Εάν τα συμπτώματα του μωρού υποχωρήσουν, τότε συνεχίζεται η σίτισή του με υποαλλεργικό γάλα για διάστημα 3-6 μηνών. Εάν η μητέρα θηλάζει, συνιστάται η τροποποίηση της δίαιτάς της ώστε να μην περιλαμβάνει σημαντικά αλλεργιογόνα, όπως γάλα αγελάδας, αυγό, θαλασσινά και ξηρούς καρπούς. Η μητέρα πρέπει να λαμβάνει σκευάσματα ασβεστίου (1γρ. ημερησίως) όσο διάστημα διαρκεί ο θηλασμός. Εάν μέσα σε δεκαπέντε μέρες από τη χορήγηση του υποαλλεργικού γάλακτος δεν παρατηρείτε διαφορά στο χαρακτήρα ή στη συχνότητα των κολικών, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην καταναλώνετε γαλακτοκομικά.

Ναι ή όχι στα φάρμακα;

Συνήθως δεν χρησιμοποιούμε κάποιο φάρμακο για την αντιμετώπιση των κολικών, αφού μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί κάποιο που να είναι αποτελεσματικό, ασφαλές και χωρίς παρενέργειες. Ωστόσο, αν οι κρίσεις διαρκούν πολύ και είναι ιδιαίτερα έντονες, ο παιδίατρος μπορεί να σας χορηγήσει κάποιο ειδικό φάρμακο. Στην αγορά κυκλοφορούν δύο τύποι φαρμάκων:

- Ο πιο ήπιος προκαλεί τον λεγόμενο «αφρό». Χωρίζει την περιοχή του εντέρου σε πολλές μικρές φυσαλίδες και εμποδίζει τη δημιουργία μιας μεγάλης, η οποία πιέζει τα τοιχώματα της κοιλιάς.

- Ο άλλος τύπος επιδρά άμεσα στους σπασμούς χαλαρώνοντας τους μυς του εντέρου και εμποδίζοντας τις συστολές.

Και οι δύο τύποι φαρμάκων ενεργούν άμεσα και τα αποτελέσματά τους φαίνονται ύστερα από 30-45 λεπτά. Ωστόσο, μια παρενέργεια, κυρίως των φαρμάκων του δεύτερου τύπου, είναι ότι προκαλούν ελαφριά δυσκοιλιότητα στο μωρό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένα φυσικό φάρμακο αποδεικνύεται πραγματικό βάλσαμο για τους σπασμούς στην κοιλιά. Ένα αφέψημα από μάραθο, το οποίο υπάρχει έτοιμο στην αγορά σε φακελάκια, δεν βοηθά μόνο στην πέψη, αλλά περιέχει και μια ουσία που μειώνει σημαντικά τη δημιουργία αερίων στα έντερα.

Χαλαρώστε, για το καλό του

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στο άγχος της μητέρας και στους κολικούς του μωρού που θηλάζει. Όσο πιο ανήσυχη είναι η μητέρα, τόσο πιο πολύ κλαίει το παιδί και δείχνει σημάδια πόνου. Μύθος ή πραγματικότητα; Η αλήθεια είναι ότι μπροστά στο ασταμάτητο και διαπεραστικό κλάμα του μωρού εύκολα μπορεί να γίνετε νευρική, ανήσυχη και ανήμπορη, αφού δεν ξέρετε τι να κάνετε για να το ηρεμήσετε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να αισθάνεστε ενοχές για τους πόνους στην κοιλιά του μωρού. Από την άλλη, η ένταση, η κούραση και οι νύχτες της αγρύπνιας ελάχιστα συμβάλλουν στη δημιουργία ηρεμίας στο σπίτι και κατά συνέπεια δεν βοηθούν και το παιδί να χαλαρώσει. Πρέπει λοιπόν, όσο μπορείτε, να μη σας πιάνει πανικός και απελπισία, αλλά να βρείτε τρόπους να διατηρείτε την ψυχραιμία και κατ’ επέκταση την ηρεμία σας. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας, ο οποίος μπορεί να σας δώσει εξειδικευμένες συμβουλές και πρακτικές οδηγίες που θα βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε καλύτερα την κατάσταση. Οι συζητήσεις με φίλες σας που έχουν νεογέννητα μωρά και που έχουν αντιμετωπίσει κι εκείνες το ίδιο πρόβλημα μπορεί να αποδειχτούν αρκετά χρήσιμες σε αυτές τις περιπτώσεις. Καμιά φορά και μόνο το γεγονός ότι αισθάνεστε ολομόναχη και αβοήθητη σας κάνει να μεγαλοποιείτε το πρόβλημα και να ανησυχείτε περισσότερο απ’ όσο πρέπει.

Σε κάθε περίπτωση, οι κολικοί είναι μια διαταραχή στην οποία, συνήθως, δίνεται περισσότερη σημασία απ’ όσο χρειάζεται. Δεν πρέπει να σας ανησυχούν, γιατί δεν επηρεάζουν καθόλου την υγεία και την ανάπτυξη του παιδιού. Άρα, δεν πρέπει να τους θεωρούμε ασθένεια, αλλά μάλλον μια φάση της ανάπτυξης του μωρού. Γι’ αυτό, καλό θα ήταν να τους αντιμετωπίζουμε με ηρεμία και ψυχραιμία. Υπομονή, και η κατάσταση θα διορθωθεί από μόνη της γύρω στον τρίτο μήνα.

Πηγή:in.gr

 Τα μαθήματα μουσικής βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν τις γλωσσικές τους δεξιότητες. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν οι ειδικοί, επισημαίνοντας ότι τα σχολεία που δεν δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην εκμάθηση μουσικών οργάνων στερούν τους μαθητές τους από ένα βασικό εργαλείο ανάπτυξης του εγκεφάλου τους.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα μαθήματα μουσικής είναι ευεργετικά ιδιαίτερα για τα παιδιά που υποφέρουν από δυσλεξία ή αυτισμό. Σε επιστημονικό συνέδριο που πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες στο Σαν Ντιέγκο των ΗΠΑ, η νευρολόγος Νίνα Κράους επεσήμανε ότι το νευρικό σύστημα αντιδρά στις ηχητικές ιδιότητες της ομιλίας και της μουσικής με ακρίβεια υποδιαίρεσης του χιλιοστόμετρου.

Η αποτελεσματικότητα με την οποία το νευρικό σύστημα ερμηνεύει τα ηχητικά σχήματα συνδέεται με τη δεξιότητα στη μουσική. Από την έρευνα που πραγματοποίησε η Αμερικανίδα νευρολόγος και η ομάδα της στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου προέκυψε επίσης ότι η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου επιδρά σε εκείνο το μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει την αναπνοή, τους καρδιακούς παλμούς και απαντά σε σύνθετους ήχους.

Με τις διαπιστώσεις αυτές συμφωνεί και η δασκάλα μουσικής Έμα Χάτσικσον. Όπως δήλωσε στην εφημερίδα «Ιndependent», ένα βρέφος αντιδρά από την ηλικία των τριών μηνών στις διαφορετικές συχνότητες της μουσικής και μπορεί να αναπτύξει επικοινωνιακές δεξιότητες.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ

 Tα παιδιά των τριών ετών που παρακολουθούν τηλεόραση πάνω από δυο ώρες την ημέρα έχουν περισσότερες πιθανότητες να συμπεριφέρονται με επιθετικότητα, σύμφωνα με έρευνες. Δεν φθάνει μόνο να παρακολουθούν τηλεόραση, αλλά ακόμα κι αν υπάρχει ανοιχτή τηλεόραση στο σπίτι τα αποτελέσματα μπορεί να είναι τα ίδια.

Οι γονείς πρέπει να είναι προσεκτικοί με τη χρήση της τηλεόρασης, πρέπει να περιορίζουν το χρόνο που το παιδί τους παρακολουθεί τηλεόραση, να προσέχουν το περιεχόμενο των εκπομπών και να εξετάζουν γενικά το πως χρησιμοποιείται η τηλεόραση στο χώρο του σπιτιού. 

Εκτιμώντας τους παράγοντες που συνδέονται με την επιθετική συμπεριφορά, όπως η διαμονή σε βίαιη γειτονιά ή η μητέρα να υποφέρει από κατάθλιψη, η τηλεόραση έχει άμεση σχέση με την επιθετική συμπεριφορά των νηπίων, που εκφράζεται με διάφορους τρόπους: χτυπώντας τους άλλους, παρουσιάζοντας ξαφνικούς θυμούς, δείχνοντας ανυπακοή ή ξεσπώντας σε φωνές.

Υπάρχουν αρκετοί τρόποι που η υπερβολική παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων μπορεί να αυξήσει την επιθετική συμπεριφορά ενός παιδιού, τονίζουν οι ερευνητές. Τα παιδιά μπορεί να βλέπουν σκηνές βίας και ο χρόνος που αφιερώνουν στην TV να περιορίζει τις ώρες πιο δημιουργικών ασχολιών, όπως το παιχνίδι και το διάβασμα.

Οι γονείς θα πρέπει να εξετάσουν συνολικά «το τηλεοπτικό περιβάλλον» του σπιτιού τους και το πόσες ώρες τελικά βλέπει το παιδί τους τηλεόρασης. 

Πηγή:zougla.gr  

  Ζούμε σε μια εποχή που οι γονείς έχουν μεγάλο άγχος να προσφέρουν στα παιδιά τους όσο το δυνατό περισσότερες ευκαιρίες για γνώσεις. Ακόμη και τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών θέλουν να τον γεμίσουν με δραστηριότητες, που ως στόχο έχουν την αύξηση του δείκτη νοημοσύνης τους, πιστεύοντας ότι αυτό θα είναι το κλειδί της επιτυχίας στην μετέπειτα επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Αποτέλεσμα: παιδιά με πολλά τυπικά προσόντα, χωρίς όμως χαμόγελο, χωρίς κοινωνική άνεση, χωρίς ψυχική ηρεμία. 

Οι κουκλοπαίκτες όμως έχουν να σας προτείνουν μια δοκιμασμένη συνταγή, που θα δώσει στα παιδιά μας και αγωγή και ψυχαγωγία. Και αυτή η συνταγή είναι το ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ. Μέσα στο μαγικό κόσμο της φαντασίας και της ποίησης, το παιδί θα ταυτιστεί με την κούκλα και θα συμμετέχει στις δραματικές της περιπέτειες ή στις κωμικές καταστάσεις της, που συχνά περιπλέκονται από τα ίδια τα παθήματά της.

Το παιδί διασκεδάζει αλλά και παραδειγματίζεται από τα σφάλματά της. Αυτό, λοιπόν, είναι και το μαγικό στοιχείο, και το βλέπουμε κατά τη διάρκεια της παράστασης στην ελεύθερη άσκηση της παιδικής φαντασίας, γεμάτης από αντιφατικότητα συναισθημάτων μίσους και αγάπης. Η κούκλα για το παιδί είναι ο κόσμος του όλος.

Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι τα παιδιά μετά την παράσταση θέλουν να δουν τις κούκλες από κοντά, να τις αγγίξουν, και να διαπιστώσουν ότι ένας άνθρωπος είναι κρυμμένος πίσω από το παραπέτασμα, κινεί την κούκλα και μιλά για λογαριασμό της.

Τότε νιώθουν ότι η κούκλα -και όχι ο κουκλοπαίκτης- είναι ο δικός τους «άνθρωπος», και με αυτήν επικοινωνούν και ταυτίζονται.  

Πηγή: Κουκλοθέατρο ΧΑΝΘ Θεσσαλονίκης 

 Θέλετε να βγείτε βόλτα με τις φίλες σας, να πάτε θέατρο ή να βγείτε για φαγητό με τον σύντροφο σας αλλά δεν θέλετε να αφήσετε μόνο του το αγγελούδι σας και φοβάστε την αντίδραση του; Θα πρέπει να ξέρετε ότι το παιδάκι σας όσο πιο μικρό τόσο μεγαλύτερη θα νιώσει την απουσία σας.

Αν πρόκειται για παιδί έξι χρονών, σίγουρα θα το αντιμετωπίσει πιο ψύχραιμα. Αν όμως είναι γύρω στα δύο, τα πράγματα θα είναι σαφώς πιο δύσκολα. Εσείς θα πρέπει να προετοιμάσετε το παιδί σας για την απουσία σας συζητώντας μαζί του και βοηθήστε το πριν φύγετε να εξοικειωθεί με την μπέιμπι σίτερ.

Καλό θα είναι να μην καταφύγετε σε ενέργειες που κακομαθαίνουν το παιδί σας όπως να του τάξετε ένα δώρο ή ένα φαγητό που του αρέσει.  

Επίσης είναι καλό να γνωρίζει το που θα πάτε αλλά και τι ώρα περίπου θα επιστρέψετε.

Και φυσικά να του πείτε ότι και την ώρα που θα λείπετε θα το έχετε στο μυαλό σας και για ότι χρειαστεί θα μπορεί να μιλήσει μαζί σας. Ακόμα και αν σας πάρει τηλέφωνο η μπέιμπι σίτερ και σας πει ότι κλαίει ή δεν τρώει το φαγητό του, εσείς δεν πρέπει να γυρίσετε στο σπίτι, γιατί μετά από αυτό δεν θα έχετε άλλη ευκαιρία για να βγείτε μόνοι σας…  

Πηγή:zougla.gr

 Οι δερματικές παθήσεις και οι ερεθισμοί είναι συχνές στα παιδιά. Κάποιες από αυτές είναι σοβαρότερες, άλλες πιο απλές, όλες όμως έχουν κάποια συγκεκριμένα συμπτώματα τα οποία οι γονείς μπορούν να τα εντοπίζουν και έγκαιρα να απευθύνονται στο δερματολόγο τους.  

Οι περιβαλλοντικές συνθήκες και οι αλλαγές τους σχετίζονται συχνά με διάφορες δερματολογικές παθήσεις που προκαλούν δερματικούς ερεθισμούς στα παιδιά. Θα αναφέρουμε τις βασικότερες από αυτές ώστε οι γονείς να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν τα συμπτώματα και να απευθύνονται στον δερματολόγο για περισσότερες οδηγίες:  

Ατοπική δερματίτιδα:

Προσβάλλει κυρίως παιδιά από τη βρεφική ηλικία έως την ηλικία των 12 ετών, με την κληρονομικότητα να παίζει σημαντικό ρόλο. Συχνά συνυπάρχει με αλλεργική ρινίτιδα και ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό άσθματος. Διάφορες τροφές, εισπνεόμενες ουσίες (π.χ. αλλεργιογόνα και ακάρεα σκόνης) και μικροβιακοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν έξαρση της ατοπικής δερματίτιδας, η οποία χαρακτηρίζεται από έντονο κνησμό και ιδιαίτερα ξηρό δέρμα, ειδικά στις πτυχές, στον τράχηλο, στα βλέφαρα, στο μέτωπο και στη ραχιαία επιφάνεια των χεριών αλλά και των ποδιών.  

Παράτριμμα:

Η συχνότερη δερματοπάθεια της βρεφικής ηλικίας (μεταξύ 2ου - 4ου μήνα). Εκδηλώνεται με διάχυτη ερυθρότητα της περιοχής του περινέου που περικλείεται από πάνες. Τα κυριότερα αίτια είναι η αμμωνία που παράγεται από τα ούρα του βρέφους, οι αδιάβροχες πάνες που συντηρούν το τοπικό υγρό περιβάλλον, το θερμό και υγρό κλίμα αλλά και η ευαισθησία του ίδιου του δέρματος του παιδιού.  

Κνίδωση - δήγματα εντόμων:

Είναι τοπική ή και γενικευμένη αντίδραση του δέρματος και χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση πομφών, συνοδευόμενων από έντονο κνησμό. Εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και ειδικά στην οξεία μορφή της είναι πιο συχνή στα παιδιά. Οφείλεται σε αλλεργική αντίδραση στις τροφές, σε φάρμακα, σε επαφή με έντομα ή σε λοιμογόνο παράγοντα. Ειδικά το δήγμα των εντόμων μπορεί να προκαλέσει τοπική αντίδραση με πόνο, ερυθρότητα και οίδημα που υποχωρεί σταδιακά, ή γενικευμένη αντίδραση με πολλαπλές δερματικές βλάβες μακριά από το σημείο του δήγματος. Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και σε περίπτωση συστηματικής αλλεργικής αντίδρασης (με συμπτώματα από το αναπνευστικό και το καρδιαγγειακό) να μεταφέρουν άμεσα το παιδί στο νοσοκομείο.  

Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα:

Εμφανίζεται κυρίως στη νεογνική και εφηβική ηλικία. Χαρακτηρίζεται από ερυθρότητα και απολέπιση, συνοδεύεται από υπερπαραγωγή σμήγματος και παρατηρείται συνήθως στο τριχωτό της κεφαλής, στο πρόσωπο, στον κορμό και στο περίνεο. Στο τριχωτό της κεφαλής η απολέπιση μπορεί να είναι εκσεσημασμένη. Η δερματίτιδα μπορεί να επιδεινωθεί σε ψυχρό και ξηρό εσωτερικό χώρο, ενώ η έκθεση στο ηλιακό φως προκαλεί άλλοτε επιδείνωση και άλλοτε βελτίωση της κατάστασης.  

Δερματίτιδα εξ επαφής (ερεθιστική και αλλεργική):

Είναι αποτέλεσμα έκθεσης σε φυσικούς (π.χ. χώμα) και χημικούς παράγοντες (απορρυπαντικά, καθαριστικά, σαπούνια) αλλά και σε αλλεργιογόνους (φυτά, σκόνες) που έρχονται σε επαφή με το δέρμα. Τα συνήθη συμπτώματα στην οξεία μορφή είναι κνησμός, ερύθημα και ανάπτυξη φυσαλίδων.  

Μολυσματικό κηρίο:

Συχνό στην παιδική ηλικία, οφείλεται σε λοίμωξη της επιδερμίδας κυρίως από το χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο (S.aureus) και το β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο ομάδας Α, οι οποίοι εισέρχονται συνήθως στο δέρμα από τα σημεία των μικροτραυματισμών. Αρχικά παρατηρούνται φυσαλίδες, που σπάζουν και η διάβρωση η οποία σχηματίζεται καλύπτεται από εφελκίδες. Ευνοείται ιδιαίτερα από τις υψηλές θερμοκρασίες του περιβάλλοντος, την παρουσία ατοπικής δερματίτιδας, την κακή υγιεινή αλλά και την παραμέληση των μικροτραυμάτων. 

Πηγή: art of life & health