BABYRADIO

Όλες οι μαμάδες ανησυχούν για το κάθε πότε πρέπει να δίνουν γλυκό στο παιδί τους και τι θα είναι αυτό. Σε τέτοιου είδους απορίες οι ειδικοί απαντούν ότι, όταν ένα παιδί είναι κινητικό και φυσιολογικού βάρους, μπορεί να τρώει ακόμη και κάθε μέρα ένα μικρό γλυκό, κατά προτίμηση ως απογευματινό σνακ, όχι όμως αντικαθιστώντας το κανονικό του γεύμα.

Αν ένα παιδί έχει περιττά κιλά και πάλι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τα γλυκά από τη διατροφή του, κυρίως επειδή στα παιδιά οι τροφές που απαγορεύονται γίνονται ακόμη πιο επιθυμητές. Καθώς, λοιπόν, θα ήταν άδικο να στερήσουμε ακόμη και από ένα παχουλό παιδί το γλυκό ή τη σοκολάτα, θα μπορούσαμε να του επιτρέπουμε να τα τρώει όχι καθημερινά, αλλά δύο φορές την εβδομάδα.

Επίσης, οι ειδικοί μάς συμβουλεύουν:

Να ξεκινήσουμε να δίνουμε γλυκό στα παιδιά μετά τα 2 ή τα 3 χρόνια τους. Καθώς δεν ανήκουν στα απαραίτητα συστατικά της δίαιτας των παιδιών, αλλά μάλλον στη σφαίρα της κοινωνικότητας και της ευχαρίστησης, μπορούν να ενταχθούν στη διατροφή τους όσο αργότερα γίνεται.

Να εναλλάσσουμε τα γλυκά που καταναλώνουν τα παιδιά. Καλό είναι, δηλαδή, να μην τρώνε κάθε μέρα παγωτό ή σοκολάτα, αλλά κάποιο απόγευμα να προτιμούν ένα γιαούρτι με μέλι, μια γρανίτα ή ένα φρουτοχυμό.

Να αγοράζουμε τις σοκολάτες, τα παγωτά και τα γλυκά σε μικρές συσκευασίες ή να τους δίνουμε μικρές μερίδες.

Ακόμη, καλό είναι να προτιμούμε:

Τα παραδοσιακά γιαούρτια, αντί για τα επιδόρπια γιαουρτιού. Τα πρώτα προσφέρουν τα πολύτιμα οφέλη του ευεργετικού για το έντερο γιαουρτιού, ενώ τα δεύτερα είναι μάλλον γλυκά.

Τα σπιτικά μπισκότα και κουλουράκια ή τα απλά «παραδοσιακά» μπισκότα του εμπορίου, αντί για τα πολύ παχυντικά, π.χ. με επικάλυψη σοκολάτας ή με γέμιση κρέμας ή σοκολάτας (τύπου cookies). Τα δεύτερα είναι πιο επιβαρυμένα από πλευράς θερμίδων, λίπους, τρανς λιπαρών κ.λπ..

Τα σπιτικά παγωτά ή τα συσκευασμένα και χύμα παγωτά που έχουν πολύ λίγο λίπος (συχνά μόνο 5%), αντί για τα πιο μοντέρνα, αμερικανικού τύπου παγωτά, που είναι εξαιρετικά λιπαρά.

Τα σπιτικά γλυκά, αντί αυτών του εμπορίου. Για τα πρώτα είμαστε πολύ πιο σίγουροι και ασφαλείς όσον αφορά στον τρόπο και τα υλικά από τα οποία παρασκευάζονται.

Πηγή: Vita

Σε εχθρικό περιβάλλον, ιδίως για παιδιά και ανθρώπους άνω των 65 ετών, μπορεί να εξελιχθεί - εξαιτίας απροσεξίας ή επιπολαιότητας - ο χώρος της κατοικίας: από τα 60 εκατομμύρια ατυχήματα, που καταγράφονται συνολικά κάθε χρόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περίπου τα 2/3 συμβαίνουν μέσα στο σπίτι ή στον ελεύθερο χρόνο των παθόντων και η τάση είναι αυξητική.

Η λίστα των ατυχημάτων, που συμβαίνουν "εν οίκω", είναι μακρά: πτώσεις από σκάλες ή έπιπλα, δηλητηριάσεις, ηλεκτροπληξίες, ακόμη και παρ' ολίγον πνιγμοί στην μπανιέρα.

Αντίστοιχη είναι η κατάσταση στην Ελλάδα, όπου περίπου το 50%-60% των ατυχημάτων παιδιών ηλικίας ενός-τεσσάρων ετών γίνονται μέσα στο σπίτι, ενώ υψηλά ποσοστά "οικιακών" τραυματισμών καταγράφονται και για τους ανθρώπους άνω των 65 ετών. Κι όλα αυτά, ενώ απλές κινήσεις πρόληψης, μπορούν να περιορίσουν το πρόβλημα σημαντικά.

Τα 10 "αθώα" αντικείμενα, που εμπλέκονται συχνότερα σε τραυματισμούς βρεφών και παιδιών

Περισσότερα από 180.000 παιδιά οδηγούνται κάθε χρόνο στα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων στην Ευρώπη, εξαιτίας ατυχημάτων, που σχετίζονται με φαινομενικά αθώα αντικείμενα, μέσα στο σπίτι.

Βάσει λίστας 10 αντικειμένων, που εμπλέκονται συχνότερα σε παιδικά ατυχήματα, την οποία κατήρτισε η Ευρωπαϊκή Βάση Δεδομένων για Τραυματισμούς (IDB), τα κορυφαία  -υπό προϋποθέσεις - αντικείμενα για την πρόκληση ατυχημάτων σε παιδιά και βρέφη είναι τα εξής: οικιακή κούνια-τσουλήθρα, παιχνίδια διαφόρων ειδών, "αλλαξιέρα" μωρού, παιδικά τρίκυκλα, καροτσάκι-αμαξάκι βρεφών, ψηλά καθίσματα ταΐσματος, κρεβατάκι "ριλάξ", περπατούρα, χάντρες και δεντρόσπιτο-σπιτάκι παιχνιδιού.

   Όσες είναι μητέρες θα γνωρίζουν πόσο σημαντικό είναι να διατηρείται σε καλή κατάσταση και η νεογιλή και η μόνιμη οδοντοστοιχία των παιδιών τους.

Πρέπει να φροντίζετε την στοματική υγιεινή του παιδιού σας από μικρή ηλικία για να μην προκύψουν προβλήματα αργότερα.

Μόλις εμφανιστούν τα πρώτα δόντια θα πρέπει να καθαρίζονται μία φορά την ημέρα σε όλες τις όψεις τους με μια γάζα ή με βαμβάκι βρεγμένο με νερό ώστε να απομακρύνονται τυχόν υπολείμματα.

Το βούρτσισμα ξεκινάει σε ηλικία 12 έως 18 μηνών και γίνεται το πρωί μετά το πρωινό γεύμα και το βράδυ πριν κοιμηθεί το παιδί.

Να χρησιμοποιείτε οδοντόβουρτσα με μικρή κεφαλή μαλακές τρίχες κοντό βραχίονα με ή χωρίς οδοντόκρεμα.

Αν χρησιμοποιείτε οδοντόκρεμα αρκεί ελάχιστη ποσότητα χωρίς φθόριο

Μπορεί το παιδί να δοκιμάσει μόνο του και στη συνέχεια να το βοηθάει ο γονιός σκύβοντας από πίσω του και κινώντας την οδοντόβουρτσα προς όλες τις όψεις των δοντιών.

Σε ηλικία περίπου 6 ετών το παιδί μπορεί να βουρτσίζει τα δόντια του τελείως μόνο του κινώντας την οδοντόβουρτσα ημικυκλικά και μέσα-έξω.

Μια μικρή ποσότητα οδοντόκρεμας σε μέγεθος μπιζελιού είναι αρκετή. Προσοχή να μην καταπιεί το παιδί την οδοντόκρεμα και να ξεπλένει καλά το στόμα ώστε να αποφεύγεται η υπερβολική πρόσληψη φθορίου.

Κατά την εφηβεία τα παιδιά τείνουν να παραμελούν την υγιεινή τους ιδίως την υγιεινή των δοντιών γι αυτό πρέπει ο γονιός να τους υπενθυμίζει τι πρέπει να κάνουν.

Επιπλέον η αδαμαντίνη των δοντιών που φύονται κατά την ηλικία των 12 χρόνων είναι και παραμένει εύθραυστη για πολλούς μήνες.

Στην ιδανική περίπτωση το βούρτσισμα πρέπει να γίνεται μετά τα γεύματα τρεις φορές την ημέρα και να διαρκεί αρκετά ώστε να καθαριστούν όλες οι όψεις των δοντιών.

Να μην παραμελείται ποτέ το βραδινό βούρτσισμα.

Πηγή: Ladynews

Πότε ένα παιδί είναι πραγματικά έτοιμο για να έχει κινητό τηλέφωνο; Αυτή είναι η ανησυχία πολλών γονιών που καλούνται να αντιμετωπίσουν την επιμονή των παιδιών τους προκειμένου να τους αγοράσουν κινητό τηλέφωνο.

Είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς αν υπάρχει πραγματικά κάποιο συγκεκριμένο όριο που μπορεί να τεθεί για το πότε ένα παιδί είναι ώριμο να διαχειριστεί ένα κινητό τηλέφωνο. Γιατί τα κινητά τηλέφωνα δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως παιχνίδι. Εκτός από το κόστος της συσκευής, υπάρχει και το κόστος της χρήσης. Και το παιδί πρέπει να μπορεί να είναι υπεύθυνο και στις δύο αυτές παραμέτρους.

Μερικά παιδιά, μπορεί να κάνουν υπεύθυνη και συνετή χρήση του κινητού τηλεφώνου τους. Για κάποια όμως άλλα, ίσως χρειάζεται περισσότερος χρόνος.

Πρέπει να ξέρουμε το λόγο χρήσης τους

Οι γονείς που αποφασίζουν να πάρουν κινητό στο παιδί τους πρέπει να ξέρουν γιατί το κάνουν και ποιοί κίνδυνοι ελλοχεύουν ώστε να βάλουν τα όρια τους. Σίγουρα η δυνατότητα επικοινωνίας και ελέγχου των παιδιών δημιουργεί ένα μεγαλύτερο αίσθημα ασφάλειας και ηρεμίας για την ασφάλεια των παιδιών. Ωστόσο, στον αντίποδα υπάρχουν και οι παρακάτω σκέψεις:

- το να χάνει το παιδί το τηλέφωνό του συνεχώς, ή και να το ξεχνάει εδώ κι εκεί, ακυρώνει τον αρχικό στόχο της επικοινωνίας και προσθέτει έξοδα και εντάσεις

- το να χρησιμοποιεί ανεξέλεγκτα το παιδί το κινητό του και τελικά να φτάνει σε επίπεδα εξάρτησης αποτελεί ακόμα ένα δυνητικά σημαντικό πρόβλημα.

Τι γίνεται όμως με την ακτινοβολία;

Είναι ένα πολυφορεμένο ερώτημα, το οποίο δεν έχει ακόμη απαντηθεί οριστικά. Σαφώς οι έρευνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, θεωρούν ότι η λελογισμένη χρήση του κινητού απομακρύνει τον όποιο κίνδυνο, αλλά 100% απάντηση δεν έχει δοθεί από κανένα.

Οι καλές εξηγήσεις κάνουν και καλή τη χρήση

Από τη στιγμή που θα δώσουμε στο παιδί το προνόμιο να έχει ένα κινητό τηλέφωνο, θα πρέπει αντίστοιχα να του εξηγήσουμε ότι υπάρχουν κανόνες για τη χρήση του και κυρίως ότι δεν μπορούν να τα χρησιμοποιούν όλη την ώρα. Για παράδειγμα, στα σχολεία δεν επιτρέπεται η λειτουργία του τηλεφώνου την ώρα του μαθήματος και συνήθως οι καμπάνες παραβίασης του συγκεκριμένου κανόνα είναι βαριές.

Φυσικά θα πρέπει να συζητήσουμε το θέμα των προσωπικών δεδομένων και ότι δεν είναι ούτε ηθικό, ούτε νόμιμο να φωτογραφίζεις, ούτε να βιντεοσκοπείς κάποιον χωρίς να το γνωρίζει και να το επιθυμεί και φυσικά δεν μπορούμε να δημοσιοποιούμε τίποτα που να αφορούν άλλους.

Επιπλέον, θα πρέπει να εξηγήσουμε ότι στα παιχνίδια που έχουν τα τηλέφωνα, χρειάζεται μέτρο και μάλιστα μπορούμε να είμαστε αναλυτικοί για τους κινδύνους που υπάρχουν σε περίπτωση υπερ-χρήσης ή και κατάχρησης.

Και φυσικά το κινητό τηλέφωνο των παιδιών θα πρέπει να είναι καρτοκινητό ώστε να μην στοιχίζει μια περιουσία.

nooz.gr